Naar Zwitserland, het land van de zakmessen, de bergen, de mooiste enkelhandige backhand,… en VF; het bedrijf waarvoor mijn vriendin werkt en dat merken als The North Face, Timberland en Vans bezit. Dat is meteen ook de aanleiding van ons vertrek. Het verhaal van de multinational zat er blijkbaar op in België, maar waardeerde mijn vriendin hoog genoeg om ons richting Europees hoofdkantoor te versluizen. Al heeft een buitenlands avontuur ons altijd wel aangetrokken. Met ‘ons’ bedoel ik dan mijn vriendin Estelle, onze lieve Golden Retriever Echo, onze pasgeboren zoon Onne en ikzelf!
Grappig hoe het leven zijn weg baant. Mijn klastitularis tijdens het zesde middelbaar verzekerde zich er nog van dat ik nooit de West-Vlaamse grond zou verlaten en mijn kind koppig in het West-Vlaams zou opvoeden. Na Gent en Aalst is de volgende stop Zwitserland. Onne zal het Italiaans wellicht beter beheersen dan het West-Vlaams. Maar ik ga toch mijn best doen…
Svizzera! 5 januari is het zover, dan begint ons avontuur écht. Dan start onze sprong in en naar het onbekende, dat zich in het Italiaanssprekende kanton Ticino situeert. Naar een dorpje met de naam Riva San Vitale, aan het uiteinde van het Luganomeer. En bij dat avontuur hoort een blog, zo laten vrienden, familie en (ondertussen) ex-collega’s mij weten. Een verslag over ‘de 10 mooiste daguitstapjes rond Lugano’ of een bloemlezing van Onnes groeisprongen en -spurten zal je hier wel niet lezen. Ik had ooit al het plan een blog te starten waar ik mijn ‘dwalende gedachten’ kon plaatsen. Gedachten over het leven – of dat nu in Zwitserland, België of elders in de wereld is.
Verwacht je dus aan gedachtestreepjes, aanhalingstekens en tussenhaakjes, want naast verhalen over ons avontuur, waag ik mij ook aan het neerpennen van wat door mijn hoofd spookt.
Ciao!
Plaats een reactie